Przejdź do głównej treści

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Widok zawartości stron Widok zawartości stron

Mural „Alegoria Matematyki i Informatyki”

Monumentalny mural krakowskiego artysty Ryszarda Paprockiego „Alegoria Matematyki i Informatyki” znajduje się na tarasie budynku Wydziału Matematyki i Informatyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Na stu kilkudziesięciu metrach kwadratowych malowidła wykorzystano szeroko technikę anamorfozy, czyli perspektywy dziwacznej. Przedstawiono na nim najważniejsze osiągnięcia matematyki krakowskiej od XVII wieku po czasy współczesne: wielokąty gwiaździste Brożka (1652), twierdzenie Mertensa o gęstości liczb pierwszych (1873/4), kryterium Żorawskiego (1900), jądra reprodukujące Zaremby (1907), dendryt Ważewskiego (1923), punkty Leji (1955), nierówności Łojasiewicza (1959), nierówność Opiala (1960), funkcję ekstremalną Siciaka (1962) i funkcję dolną Lasoty (1982).

Można tam też zobaczyć wzór na funkcję dzeta Riemanna oraz definicję klasy NP, a także schemat „Enigmy”, zbiór semi-analityczny – „podwójną parasolkę”, fraktale, dynamikę wirów, ciąg liczb pierwszych, złotą proporcję, dziwne atraktory, żuka Mandelbrota, powierzchnie minimalne, stałą Ramanujana i potok Ricciego. Na metalowych belkach nad tarasem znajdują się najsłynniejsze wzory matematyki i informatyki związane z nazwiskami Eulera, Hamiltona i Gaussa, oraz Gödla, Turinga i Shannona, a ponadto wielkie problemy milenijne ‒ wciąż otwarte hipotezy Riemanna i Cooka (P ≠ NP) oraz kopia sławnego napisu witającego gości Akademii Platońskiej: Μηδεὶς ἀγεωμέτρητος εἰσίτω μου τὴν στέγην – Kto nie zna geometrii, niechaj nie wchodzi pod ten dach.

Jako muzy matematyki i informatyki sportretowano studentki AST w Krakowie: Darię Muszyńską i Katarzynę Polewany; przy malowaniu muralu współpracowali: Piotr Marciński i Wiktor Paprocki.

Zobacz galerię zdjęć

Widok zawartości stron Widok zawartości stron